Jest jednym z najważniejszych węzłów turystycznych w Paśmie Policy. Rozciągająca się poniżej Hala Kucałowa zachowała otwarty, górski charakter, a pobliskie schronisko – powszechnie nazywane schroniskiem na Hali Krupowej – w rzeczywistości stoi na polanie Sidzińskie Pasionki.

Pierwsze schronisko powstało tutaj w 1935 roku, zostało spalone przez Niemców podczas obławy na partyzantów w 1944 roku, a następnie odbudowane i ponownie otwarte w 1955 roku.

Jej stoki chronią rezerwaty przyrody obejmujące naturalny górnoreglowy bór świerkowy. Z miejscem wiąże się tragiczna historia katastrofy samolotu PLL LOT, który 2 kwietnia 1969 roku rozbił się niespełna sto metrów poniżej wierzchołka; zginęły wszystkie 53 osoby znajdujące się na pokładzie, a ich pamięci poświęcono pomnik ustawiony w pobliżu szczytu.

Z niewielkiej skałki położonej wśród młodnika można zobaczyć źródłową część doliny Skawicy, północne stoki Babiej Góry oraz Pasmo Jałowieckie. Jeszcze na początku XX wieku na Hali Śmietanowej stał drewniany szałas, w którym gospodarował znany w okolicy baca Klemens Zając ze Skawicy.

Sokolica jest pierwszym wyraźnym wzniesieniem na grzbiecie prowadzącym z Przełęczy Krowiarki w stronę Babiej Góry. Skalny cypel opadający ku północy tworzy naturalny punkt widokowy na Diablak, Małą Babią Górę, Pasmo Policy oraz dolinę Skawicy. W XIX wieku w jej skalnych ścianach miały gnieździć się orły, a miejscowa legenda opowiada o ukrytym w rozpadlinach skarbie, dostępnym jedynie w noc świętojańską.

Diablak jest najwyższym szczytem polskich Beskidów i głównym punktem Dużej Korony Babiogórskiej. Kamienista kopuła szczytowa od dawna przyciągała badaczy, przyrodników i podróżników, a stojący na niej obelisk z 1876 roku upamiętnia wejście austriackiego arcyksięcia Józefa Habsburga.

Ważną częścią historii turystyki babiogórskiej jest także Perć Akademików, wytyczona przez Władysława Midowicza w 1925 roku i wyposażona później w klamry oraz łańcuchy.

Jej otwarty wierzchołek zapewnia rozległe widoki na Diablak, Tatry, Orawę, Pilsko oraz dalsze pasma Beskidów, a jednocześnie jest znacznie spokojniejszy niż główny szczyt Babiej Góry. Prowadząca stąd w kierunku Diablaka Przełęcz Brona była dawniej częścią traktu łączącego Zawoję ze słowacką Półgórą; jej obecną nazwę wprowadził w 1925 roku krajoznawca Kazimierz Sosnowski.

Nie oferuje rozległych panoram, ale ma istotne znaczenie terenowe – prowadzi przez niego graniczny grzbiet łączący masyw Babiej Góry z rejonem Mędralowej. Jest to spokojny, leśny fragment trasy, pozwalający odpocząć po otwartych i bardziej wymagających odcinkach babiogórskiego grzbietu.

Mędralowa jest rozległym masywem granicznym z dwoma wierzchołkami, pomiędzy którymi znajduje się Hala Mędralowa i drewniany szałas. Okolice góry przez stulecia miały duże znaczenie graniczne – na pobliskim Kolistym Groniu do XVI wieku spotykały się granice ziem polskich, węgierskich i śląskich, a podczas II wojny światowej przebiegały granice Generalnego Gubernatorstwa, III Rzeszy i Słowacji. W terenie zachowały się również pozostałości ziemnych umocnień wykonanych w czasie wojny.

Hala Kamińskiego jest rozległą polaną położoną na stokach Magurki, z widokami na Mędralową, Beskid Mały, Beskid Śląski oraz Pasmo Jałowieckie. Jej nazwa pochodzi prawdopodobnie od nazwiska Kamieński, występującego dawniej w Koszarawie i Przyborowie. Hala przez wiele lat była miejscem wypasu owiec, a w jej górnych partiach zachowały się okopy wykonane przez Niemców i miejscową ludność w 1944 roku, których ostatecznie nie wykorzystano w działaniach bojowych.

Prowadzony sezonowo wypas owiec, drewniana bacówka oraz możliwość zakupu tradycyjnych produktów pasterskich przypominają o gospodarce, która przez pokolenia kształtowała krajobraz i kulturę Zawoi. Z otwartych fragmentów hali dobrze widoczny jest masyw Babiej Góry, dominujący nad doliną Skawicy.